•  0
    Şiir

    Blazonk Again

      Selin Babila    12        0         Başlığı bildir


    Bir kişi bile değilim annem yokken.

    O her göz yaşımda çiçek açtı benimle.

    Kalp diyorlar, değil.

    İçimdeki yaşam her an kalacak
    Ama duvarlarım çok yüksek.
    Sadece ben değil evlerim de üzgün.
    Saf hüzündür bu.

    Yeni düşmeyi öğrenen basit bir kadınım ben.

    Bana bırak bütün hastalıklı lafları.

    Anne de olabilirim çocuk da.

    Kalbim iki yaşında.


    Hayal kurmaya henüz başlamış gibiyim.

    Dinlenip dinlenip düşüyorum, dizlerim çiçek gibi.

    Tüm bıçaklar körelmiş gibi bileklerinden kesiyorum kendimi.

    Kanatlarım çıkmıyor ama kötü biri değilim.
    Kimse öldürdü diye ölmez.
    Yine de yaşayanlara aşk olsun.
    Selin Babila

     


  •  


Yorum yapın

Yorum yapmak için giriş yapınız

 

Facebook Yorumları