•  0
    Mektuplar

    ‘Gitmemi Önlemeye Çalışma Sofya…’ Bir Mektup / Tolstoy

      Selin Babila    0        0         Başlığı bildir

    Uzun zamandır, yaşamımla inançlarım arasındaki bağdaşmazlığın acısını çekiyorum, sevgili Sofya. Yaşamınızı, alışkanlıklarınızı değiştirmeye zorlayamam sizi. Şimdiye kadar sizleri bırakamadım da, çünkü, uzaklaşmakla, daha çok genç olan çocuklarımı, üzerlerinde gösterebileceğim küçük bir etkiden yoksun bırakacağımı, hem de hepinizi çok üzeceğimi düşünüyordum. Ama şu son on altı yıldır yaşadığım gibi, kimi zaman sizinle çarpışıp sizi kızdırarak, kimi zaman çevremin bu alışkın olduğum etkilerine, çekimlerine kapılarak yaşamayı sürdüremem. Çoktandır yapmak istediğimi yapmaya; gitmeye karar verdim şimdi… Altmışına gelen Hindu’ların ormana gittikleri gibi, her yaşlı ve dindar insanın yaşamını şakalara, sözcük oyunlarına, dedikodulara, tenise değil de Tanrı’ya harcamak istediği gibi ben de, yetmiş yaşımda, ruhumun bütün gücüyle, sakinliği, yalnızlığı istiyorum, tam bir bağdaşmaya varamasam bile, hiç değilse bütün yaşamımla bilincim arasındaki bu bar bar bağıran bağdaşmazlıktan kurtulmak istiyorum. Açıkça gidecek olsaydım, yalvarmalar, tartışmalar olurdu, zayıflık gösterirdim, belki de kararımı gerçekleştirmezdim, oysa gerçekleştirilmesi gerek. Bunun için, davranışım sizi üzerse, bağışlamanızı dilerim… Herkesten önce sen, Sofya, gitmemi önlemeye çalışma, beni arama, hiç kızma bana, beni ayıplama. Seni bırakmış olmam sana kızdığımı göstermez. Biliyorum, benim gibi göremez, benim gibi düşünemezdin: bunun için yaşamını değiştiremedin, kabul etmediğin bir şey uğrunda özveride bulunmadın. Bunun için, hiç mi hiç ayıplamıyorum seni; tam tersine, ortak yaşamımızın otuz beş uzun yılını, hele bu zamanın ilk yarısını, anaca yaratılışın cesaret ve bağlılığıyla, görevin olarak gördüğün şeye yiğitçe katlandığın günleri sevgi ve minnetle anımsıyorum. Bana ve dünyaya verebileceğini verdin. Çok analık aşkı gösterdin, büyük özverilerde bulundun…

    Ama yaşamımızın son evresinde, son on beş yılda, yollarımız ayrıldı. Suçun bende olduğuna inanamıyorum; biliyorum ki değiştiysem, ne kendim, ne çevre için değiştim, başka türlü yapamadığım için değiştim. Ardımdan gelmedin diye seni suçlayamam, teşekkür ediyorum sana, bana verdiklerini her zaman aşkla anımsayacağım.

    Hoşçakal sevgili Sofya. Seni seviyorum.

    Ömer Yücedal

    sanatkaravani.com

     


  •  


Yorum yapın

Yorum yapmak için giriş yapınız

 

Facebook Yorumları