•  0
    Eleştiri

    Kendi Varlığımın Sesi Olayım İstedim Yazık ki “Kadın”dım / Füruğ Ferruhzad

      Selin Babila    0        0         Başlığı bildir

    Kadının susturulduğu, yok sayıldığı topraklarda ‘ses’ olmak istemiştir Füruğ Ferruhzad. Ancak okulda, evde ve yaşamın her alanında baskı peşini bırakmamıştır. İran’da şeriat yasalarında, çocuk babanın sayıldığı için; hayatta tek tutunduğu kişiyi, oğlunu da ellerinden almışlardır Füruğ’un. Bu yüzdendir ki Füruğ Ferruhzad oğlu Kâmyâr’a “Senin İçin bir Şiir “adlı şiirini yazmıştır. Bu şiirinde Füruğ, yaşadığı ülkede kadın olmanın ne anlama geldiğini; öfkeyle, acıyla, çaresizlikle dizelerine yüklemiştir.

    Bu şiiri sana söylüyorum susamış bir
    yaz gün batımında başlangıcın bu
    uğursuz yarı yolunda bitimsiz bu
    acının köhne mezarında

    bu sana son ninnimdir yavrucağım
    senin beşiğinin yanında salınır belki bir gün
    bu yaban çığlığım gençliğinin göklerinde yankılanır

    bırak benim avare gölgem senin
    gölgenden uzak ve ayrı kalsın bir gün
    kavuşuruz ve o gün varsa aramızda
    sadece tanrı kalsın

    yaslamışım karanlık bir kapıya acıdan
    kıvrılan alnımı umutla sürüyorum bu
    açık kapıya ince ve soğuk parmağımı

    arsızlıkla damgalanan boş kinayelere
    gülen bendim kendi varlığımın sesi
    olayım istedim yazık ki “kadın”dım

    senin suçsuz bakışların bir gün bu
    başlangıçsız kitaba kayar görürsün
    zamanın köklü isyanı tüm şarkıların yüreğinde açar

    burda yıldızlar hep sönüktür burda
    meleklerin tümü ağlarlar burda Meryem
    çiçekleri çöl dikeninden değersiz açarlar

    burda yalan, arsızlık ve riyakârlığın devi
    oturmuş tüm yol ağızlarında uyanmanın
    aydınlık sabahından bir ışık görmüyorum
    gökyüzünün karanlığında

    bırak gözlerimi yeniden doldurup taşırsın
    çiy taneleri kendimden uzaklaştım ta ki
    indireyim Meryem’in sili suratından
    perdeleri

    iyi ad kıyılarından kopmuşum göğsümde
    fırtına yıldızı var ne yazık öfkemin alevleri
    hapishane karanlığında kanatlanır

    göz boyayan zahitlerle bilinsin bu annenin
    kolay sürmeyecek kavgasıdır tatlı yavrum
    benimle senin kentin nice yıllardır şeytan
    yuvasıdır

    bir gün gelir hasret dolu bakışların bu
    hüzünlü şarkılara kayar benim anam oydu
    diyerek beni sözcüklerin arasında arar.

    27 Temmuz 1957 Tahran

    Sevil Ateş

    sanatkaravani.com

     


  •  


Yorum yapın

Yorum yapmak için giriş yapınız

 

Facebook Yorumları