• 0

    Marje: Maça Kadın

    Selin Babila yayınladı

    "Mardin-Midyat karayolundayım. Sızı büyüyerek yayılıyor.Her yerden, her noktadan çağrıldığımı hissediyorum.Adını koymakta zorlandığım bir şey var.Ne zaman adını koysam yanıldığım bir şey.Güneş gözlüklerimi iyice yerleştiriyorum şakaklarıma.Çünkü gözlerim kamaşıyor, ruhum kamaşıyor, bilgim kamaşıyor.Niye kimse yok.., niye gittiler.., burdamıyım..Gölgeli mantomla bu ışığın tek hedefimiyim..Dışarı diye bir yer yok.Sana bunu nasıl anlatacağımı bilmiyorum.Doğuda nereye gidersen git hep içeridesin.Kapılardan geçiyorum, sözümü burkan duaların kapılarından.Ayaklarımın altında ezilen suyun sesini duyuyorum.Ellerimi suyun yakan yüzüyle yıkıyorum.Sana kimsenin okumaya cesaret edemediği bir şiire rastladığımı anlatmaya çalışıyorum.Anlayabiliyor musun?"
    (Umay Umay-Rüya Duvarları syf. 36-37)

    #helin palandöken #çiğdempala #hanifeözen #nazlıuyanık #ganimegokcen #halimedemirdağ #sevdayetişir #güldanecanbaz #hacergöral #arzumözbey

    Benim  uğraşım, kitaplarımı yazmak, insanlarım ve halkım tehdit edildiğinde savaşmaktır.Hepsi bu.
    -Albert Camus

    Doğduğumdan beri bu evrende yolcu gibiyim,
    Bir sürü şey oluyor, ben sayıyorum yerimde.
    Tüm şiirlerimi bir bedene sığdıramamaktan korkuyorum
    Kadınlar birer birer yok oluyor;
    Ama dua etmeye eğilemem, dizlerim yok ki benim.
    Yüzyıllardır hayattayım ve bu dünya bana göre değil.
    Senelerce söylense bitmeyecek şiirler,
    Tanrı'm beni de al yanına.

    Belki bir yerlerde benim için de bir hayat vardır,
    Evde huzur bulabilmem için önce orayı terk etmem gerekiyor
    Yaşım küçük ama kötüyüm ve kirlendim,
    Gürültüsüne de alıştım uyuduğum tenin;
    Sanki bir tek kendime veda edebilmişim gibi.
    Dünyaya gelmenin cezasını,
    Bir kere de çekip kurtulmak istiyordum;
    Oysa anne olup yenildim, benim dünyam bu kadar.

    Sokağa çıkanlardan umudunu alıyorlar, ne zor!
    Bir daha çıkamam, çıkarsam hatırlarım
    Her taşındığım evin aynalarını kırmış,
    Kanadığında annemi suçlamıştım
    Ağladığımda kirlenen bir şeydi gözüm;
    Perde asmadım evime, bir gören olur diye.
    Bana kimse dokunmadı, ben de dikiş attırmadım
    Ama biri elimden tutsa, gösterse; yine kadın olabilirim.
    Biriniz uyanın ve gülümsemeyi öğretin bana.

    Dünyayla aramda kutsal kitap gibiydin
    Bende bir sesin var, özledikçe yüzüme bakıyor
    Ayraç niyetine kullanıyorum kitaplarımda.
    Bir gözü görmüyor, diğeri uykusuz gibi..
    Geliyor musun diyorum, toplum içinde gülme diyorsun;
    Bilmediğim bir şiiri tanıdık kılıyorsun
    Ya doğmamız, ya doğurmamız hataydı diyorum;
    Tanrı en son beni yaratmış olmalı.

    Çocukluğumu çiçekli balkonlardan izliyorum;
    Annem esmer değil, karanlık sadece
    Karanlığı ölüme benziyor biraz,
    Elimi hiç bırakmıyor kaybolmamak için.
    Hani böyle şeyler bir tek doğuda olurdu;
    Bak gelip bizi de buldu.

    Ağzımda bir dolu küfür var, suratlarınıza üfleyeceğim
    Tanrım, kaderime uymazsam; kızmamanı dilerim.
    En çok kendimi özledim yaşarken,
    Bu önemsiz hayat beni tehlikeli bir ölüme hazırlıyor belki..
    Yazdığım kadınlara benzedim, hepsi kandırmacaymış meğer;
    Bundan daha derin bir acı yok.

    Sokaklarda öpüşmek Türkçe protestodur,
    Bu beni yavaşça öldürür ama daha vakit var.
    Beni daha temiz bir dünyaya çıkarsın o sokaklar
    Çocukların çocuk olabildiği bir yer mutlaka var dışarıda.
    İnancın geçtiği yerden ben geçmiyorum,
    Yeni bir ülke kurdular ve burada yaşamak yasak.
    Dünyanın hakimi çok yalnız olmalı, anarşiyi kime anlatacak?
    Ülkemde tek kadın olmam kimlerin suçu?
    Selin Babila


Yorum yapın

Yorum yapmak için giriş yapınız